SÜTÇÜLER,TARİHİ.TURİSTİK YERLERİ.

TARİHİ VE TURİSTİK YERLER:

1. Adada Antik Kenti (Sağrak köyü, Zengi mevkii)
2. Pednelissos (Kesme kasabası, Kocaköy mevkii)
3. Seferağa Camii (Sütçüler ilçe merkezi)
4. Mağara (Aşağı Yaylabel köyü civarı)
5. Kurşunlu Harabeleri (Kasımlar kasabası, Karadutlar mevkii)
6. Asara Kalesi Kalıntıları (Hacıaliler köyü, Çağıllıpınar mevkii)
7. Sığırlık Kalesi (Yeşilyurt Köyü)
8. Taşkapı Harabeleri ve Mağarası (Sütçüler ilçe merkezi, Taşkapı mevkii)
9. Kitabe (Belen mahallesi)
10. Mağara ve Sarnıçlar (Beydilli köyü)
11. Su Yolu Kalıntıları (Gürleyik-Tota-Zengi arası)
12. Melikler Kalesi (Melikler köyü, Bahçe mevkii)
13. Mağara (Karadağ)
14. İnsuyu Yeraltı Suyu (Bekirağalar Köyü)
15. Mağara (Selimler Sarıtaş Köyü)
16. Şeyh Muslihittin Türbesi (Şeyhler Köyü)
17. Yazılı Kanyon Tabiat Parkı (Sütçüler, Çandır Köyü)
18. Karacaören Baraj Gölü (Çandır Köyü)
19. İçmeler (Kasımlar yolu, Tota mevkii)
20. Köprülü Kanyon Milli Parkı (Kasımlar kasabası-Manavgat Antalya) arası



MAĞARALAR:
1. Mağara Aşağı Yaylabel Kilise İni
2. Taşkapı Harabeleri ve Mağarası - Sütçüler ilçe merkezi, Taşkapı mevkii
3. Mağara ve Sarnıçlar -Beydilli Gökkaya İni
4. Mağara -Karadağ
5. İnsuyu Yeraltı Suyu - Bekirağalar Köyü
6. Mağara - Selimler Sarıtaş Köyü
7. Yeşildere Kelce Asar İni
8. Sütçüler Kaşıkçı İni
9. Sütçüler Ömerağa Deliği
10. Müzeyinler Kütüde Toprak İni
11. Hacıaliler Kavakdere Mağara
12. Beydili Gökkaya Mağara
13. Sağrak Kara İni
14. Çandır Buz Deliği Mağarası
15. Sarımehmetler Meneviş İni
16. Saray Öküz İni
17. İnci Dere Cıvık İni Koyun Yolu Mağarası
18. Kuz Mağarası

TURİZM:


Dut Pekmezi Festivali
Her yıl Temmuz ayı içerisinde yapılmaktadır. Festivalde folklor gösterileri yapılmakta, tiyatro, konser ve spor karşılaşmaları organize edilmektedir. Festivale adını veren geleneksel Dut Pekmezi Yarışması da yapılmaktadır. Ayrıca, Sütçüler'in tarihi, arkeolojik, etnografik, kültürel ve turistik zenginliklerini tanıtmak amacıyla seminer, panel ve konferanslar düzenlenmektedir.



Aziz Saint Paulus'un Yürüyüş Güzergahları
St. Paul'un geçtiği Perge-Antiokheia (Yalvaç) yolu hakkında kısaca.
Aziz Paulus yaklaşık M.S. 45 yıllarında Perge'den Aksu ırmağı yolundan Sütçüler bölgesine doğru hareketlenmişlerdir. Büyük zorluklarla Toros dağlarını geçerek Antiokheia'ya ulaşırlar.
Bir çok görüşe göre Aziz Saint Paulus'un ilk misyonunu yerine getirmek için izlediği bu kutsal yol, Perge'yi Kestros Vadisi'ni takip ederek Adada üzerinden Antiokheia'ya bağlayan yol olmalıdır.
Ülkemizdeki turizm hareketlerine bağlı olarak Yabancı mısafirlerin Adada - Saint Paul Trail olarak adlandırdıkları bu güzergah oldukça fazla sayıda ziyaretçi çekmektedir. Tabiki Antalya - Sütçüler Dereboğazı yolu bunda büyük rol oynamaktadır.



St. Paul Trail turizmin hizmetinde:
St. Paul Trail Yürüyüş Yolu'nun ilk parkuru Perge'den başlayıp Kurşunlu Şelalesi'nden geçerek Sütçüler'deki Adada antik kentinde son bulur. İkinci parkur ise Aspendos, Köprülü Kanyon, Selge, Kerime, Kasımlar'dan geçerek Adada'da ilk etapla birleşerek Davras ve Eğirdir Barla Dağı'ndan Yalvaç'a uzanıyor. Yürüyüş yolunda antik çağdaki yollar kullanılır.
Bu patikalarda düzeltme yapılacak ve yol üzerinde eski köprüler onarılacak. Proje, Avrupa Birliği'nin gerçekleştirdiği "LIFE-Üçüncü Ülkeler Programı" çerçevesinde gerçekleştiriliyor. 436 bin Euro'luk proje maliyetinin yüzde 70'i AB tarafından karşılanacak.



Adada Antik Kenti
Adada antik kentinin kuruluş tarihi kesin olarak bilinmektedir. Şehrin adı ilk kez MÖ 2. yüzyılda yapılan bir anlaşma yazısında geçmektedir. Kentte MÖ I. yüzyılda sikke (para) basıldığı da gözönüne alınırsak kentin bu tarihten daha önce kurulduğunu düşünmek yerinde olacaktır. Roma İmparatorluk döneminde özellikle İmparator Traianus, Hadrianus ve Antoninus Pius dönemleri Adada'nın en parlak dönemleridir. Sütçüler Adada Antik Kentte tabanı taş döşeli bir antik yol, Roma İmparatorluk Çağı Traianus Tapınağı, İmparatorlar Tapınağı, İmparatorlar ve Zeus Megistos-Serapis Tapınağı ile Yeniköy yolu altında kalan İmparatorlar ve Aphrodite Tapınağı yeralır. Ayrıca forum, bazilika, akropol anıtsal çeşme, yönetici binası, açık hava toplantı yeri tiyatro ve mezar anıtı bulunmaktadır.



Kocaköy Asarı
Sütçüler Kesme Kasabası'nın güneyinde tepe üzerinde bulunan Kocaköy Asarının kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemektedir, kent muhtemelen Hellenistik dönemde kurulmuş olmalıdır. Kocaköy Asarını çevresi kısmi ayakta duran bir surla çevrilidir. En önemli mimari yapı tamamen yıkılmış durumda olan prostylos planlı tapınaktır. Örenyerinde ana kayaya oyulmuş dikdörtgen biçimli dört adet sarnıç ilginç bir mimari gösterir. Kocaköy'de mezar anıtlar vardır.



Zorzila
Isparta İli Sütçüler-Kasımlar yolu üzerinde, dağ yamacında yeralan Zorzila kenti kalıntıları, Roma dönemine ait olup, şehir hakkında fazla bilgi mevcut değildir.



Seferağa Camisi
Isparta İli Sütçüler ilçesinde bulunan Sefer Ağa Camisi'ni 1296 yılında hayırsever bir kadının maddi desteği ile Sefer Ağa adındaki kişi tarafından yaptırılmıştır. Sultan III. Murat zamanında 1590'da onarılmıştır. Zamanla harap olan Sütçüler Sefer Ağa camisini, Muhiddin oğlu Şeyh Muhammet yıktırmış ve yeniden inşa ettirmiştir. Kapısının üzerinde Arap harfleri ile yazılmış kitabesinden 1955-1959 ve 1977 yıllarında onarıldığı bilinmektedir.
Cami kare planlı olup üzeri tek bir kubbe ile örtülmüştür. Caminin önünde dört sütunlu ve üç bölümlü bir son cemaat yeri bulunmaktadır. Kesme taştan yapılmış olan caminin altıgen kaideli yuvarlak gövdeli tek şerefeli minaresi bulunmaktadır. Bu minare orijinal olup eski camiden arta kalan tek örnektir. (Seferağa Camii Resimleri)



Taşkapı Harabeleri: (Sütçüler İlçe Merkezi)
Isparta - Sütçüler Merkezin'dedir. Konum olarak Devlet Hastanesi arkasına düşmektedir. Kuruluş tarihi hakkında bilgi yoktur. Taşkapı Harabelerinde birde Mağara mevcuttur. Taşkapı Mağarası özellikle yaz aylarında gelen ziyaretcilerine serin bir ortam sunmaktadır. Helenistik dönem sur kalıntıları mevcuttur.



Sütçüler - Sığırlık - Çandır üçgeninde Sığırlık Harabeleri:
İki adet kale bulunmaktadır. Kalelerin ne zaman yapıldıkları konusunda kesin bir bilgiye ulaşılamamıştır . Bazı Araştımacılara göre, yapı elemanlarından bu kalelerin erken Bizans döneminde yapıldıkları düşünülmektedir.

Yaylalar,,

     Tota yaylası, Zengi yaylası, Söğüt yaylası, Kesme-Geriş yaylası, ilçenin doğal güzelliklerini tamamlayıcı niteliktedir. Özellikle Söğüt yaylası çeşitli kokulu otsu bitkileriyle, çok çeşitli orman dokusuyla adeta bir botanik bahçesini andırmaktadır. Ayrıca 600 yıllık bir anıt ağaç (Ardıç) bulunmaktadır. Tota yaylasında bir içme bulunmakta olup, piknik alanı düzenlemeleri ve balık çiftliği çalışmaları tamamlanmıştır.

SÜTÇÜLER,TARİHİ.

Sütçüler, Isparta

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Sütçüler, Türkiye
Isparta Siyasi Haritası
Harita
Türkiye'de bulunduğu yer
Bilgiler
Şehir nüfusu	xxxx[] (2000)
İlçe nüfusu	2.800[] (2000)
Yüzölçümü	1.287 km²
Rakım	250 metre
Koordinatlar
Posta kodu	32950
Alan kodu	0246
İl plaka kodu	32
Yönetim
Ülke	Türkiye
Coğrafi Bölge	Akdeniz Bölgesi
İl	Isparta
Kaymakam	HASAN BALCI
Belediye başkanı	HUSEYİN MUFTUOGLU
Website	[ http://www.sutculer.bel.tr/portal/]
İlçe kaymakamlık site	[1]

Sütçüler Isparta ilinin güneydoğusunda yer alan, Konya Antalya ve Burdur illerine sınırı olan ilçe.

1938 yılında ilçe olan Sütçüler'in nüfusu 2800'dür. Deniz seviyesinden 1000 m yüksekte kurulan ilçenin toprakları dağlık ve engebelidir. Sütçüler ilçesinde 7 mahalle 3 belde belediyesi ve 27 köy bulunmaktadır. İlçe halkının başlıca geçim kaynağı tarım, hayvancılık, balıkçılık ve ormancılıktır. İlçede Süleyman Demirel Üniversitesi'ne bağlı Sütçüler Meslek Yüksek Okulu bulunmaktadır. Sefer Ağa camii, Sığırlık kalesi ve Çandır köprüsü Sağrak Köyü yakınında Adada, Kesme civarında Kocaköy Asarı ve Kasımlar yolu üzerinde Zorzila ilçenin başlıca tarihi eserleri arasında yer alır.

Tarih [değiştir]

Sütçüler İlçesi sınırları içinde, Geç Neolitik (MÖ 8000-5500), Erken Kalkolitik (MÖ 5500-4500) ve Tunç Çağ (MÖ 3000-1200) dönemlerine ait malzeme veren yerleşimlerin bulunmaması varlığı bilinen höyük ve kalıntıların, bilimsel anlamda arkeolojik araştırmaların yapılmamasındandır. Sütçüler İlçesinin Tarih Öncesi ve Tarihi Çağları tam olarak bilinmemektedir. Hitit dönemindeki (MÖ l800-l200) metinlerde bugünkü Sütçüler İlçesi topraklarının da içinde bulunduğu bölgenin adı Pitaşşa olarak geçer. Hitit (MÖ l800-1200), Frig (MÖ 750-690), Lidya (MÖ 690-547) ve Pers (MÖ 547-334) dönemlerinde bölge sadece siyasal olarak el değiştirmiş, hiçbir zaman tam olarak ele geçirilememiştir. MÖ 334-323 tarihleri arasında Büyük İskender’in kontrolüne giren bölge, MÖ 323 yılında Büyük İskender’in ölümünden sonra haleflerinden Seleukos ve Lysimakhos arasında yapılan Kurupedion Savaşı (MÖ 281) sonucunda Seleukosların eline geçmiştir. MÖ l88 yılında Roma ordusuna yenilerek Apameia (Dinar) Barışını imzalayan Seleukoslar Toroslara kadar olan kısımdan çekilmişler ve bölge Romalılar tarafından Bergamalılara bırakılmıştır. MÖ l88-133 yılları arasında Bergama Krallığının elinde bulunan bölgede Sağrak Köyü yakınında Adada, Kesme civarında Kocaköy Asarı ve Kasımlar yolu üzerinde Zorzila bulunmaktadır.

Sağrak Köyü yakınındaki Adada antik kentinin kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte şehrin adı ilk kez MÖ 2. yüzyılda yapılan bir anlaşma metninde geçmektedir. Kentte MÖ I. yüzyılda sikke basıldığı da gözönüne alınırsa kentin bu tarihten daha önce kurulduğunu düşünmek yerinde olacaktır. Roma İmparatorluk döneminde özellikle İmparator Traianus, Hadrianus ve Antoninus Pius dönemleri Adada’nın en parlak dönemleridir. Kentte tabanı taş döşeli bir antik yol, Roma İmparatorluk Çağı Traianus Tapınağı, İmparatorlar Tapınağı, İmparatorlar ve Zeus Megistos -Serapis Tapınağı ile Yeniköy yolu altında kalan İmparatorlar ve Aphrodite Tapınağı yeralır. Ayrıca forum, bazilika, akropol anıtsal çeşme, yönetici binası, açık hava toplantı yeri tiyatro ve mezar anıtı bulunmaktadır.

Kesme Kasabası’nın güneyinde tepe üzerinde bulunan Kocaköy Asarının kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, kent muhtemelen Hellenistik dönemde kurulmuş olmalıdır. Kentin çevresi kısmen ayakta duran bir surla çevrilidir. Kent içindeki en önemli mimari yapı tamamen yıkılmış durumda olan prostylos planlı tapınaktır. Örenyerinde ana kayaya oyulmuş dikdörtgen biçimli dört adet sarnıç ilginç bir mimari gösterir. Kent üzerinde mezar anıtları vardır.

Sütçüler - Kasımlar yolu üzerinde, dağ yamacında yeralan Zorzila kenti kalıntıları, Roma dönemine ait olup, şehir hakkında fazla bilgi yoktur.

Bölge MÖ l30’da Romalılar tarafından ele geçirilerek, MÖ 102-49 yılları arasında Kilikia Eyaleti içine alınmış daha sonra Asia Eyaletine bağlanmıştır. MÖ 39 yılında Galat Kralı Amyntasın kontrolüne giren bölge MÖ 25 yılına kadar bu durumda kalmış, daha sonra Galatia Eyaleti içine alınmıştır. Roma İmparatorluğu’nun MS 395 yılında parçalanmasıyla Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans) sınırları içinde kalmıştır.

Sütçüler ve çevresi 1204 yılında çevredeki şehirlerle birlikte Anadolu Selçuklu Devletinin eline geçmiş ve Oğuz boylarına mensup Türk aşiretleri ile Yörükler tarafından yurt edinilmiştir. Anadolu Selçuklu Devletinin yıkılmasının ardından Feleküddin Dündar Bey tarafından1301 yılında kurulan Hamitoğulları Beyliği sınırları içine girmiştir. Bölge 1324-l327 yılları arasında İlhanlılar’ın Anadolu valisi Timurtaş tarafından işgal edilmiş ve Dündar Bey de bu dönemdeki İlhanlı hakimiyetini tanımıştır. Timurtaş’ın Mısır’a kaçışından faydalanan Dündar Bey’in oğlu Hızır Bey 1328 yılında tekrar bölgeye hakim olmuştur.

Sütçüler ve çevresi, Sultan I. Murad zamanında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlı Devleti’nin ilk dönemlerinde Hamid Sancağının Eğirdir Kazasına bağlı bir nahiye iken, daha sonra müstakil bir kaza yapılarak, sancak merkezinin bulunduğu Isparta’ya bağlanmıştır. Ancak XIX. yüzyılın ikinci yarısında (1867’de) tekrar nahiye statüsüne indirilmiştir. 1868 yılında Bucak, Cumhuriyetin ilk yıllarında ise Bavullu olarak adlandırılan nahiye merkezi, bulunduğu yerin dağlık ve engebeli olması nedeniyle dağ anlamına gelen Cebel adını almış, 1938 yılında bucak merkezinin teklifi ve İl Daimi Encümeni’nin kararı ile ilçe yapılmıştır. Sütçülere bağlı üç kasaba ve 27 köy vardır. İlçenin başta bağlı olduğu il olan Isparta'ya ve diğer önemli merkezlere uzak olması gelişmesini engellemiştir...

Coğrafya [değiştir]

Sütçüler ilçesi 37,5 kuzey enlem, 31 doğu boylam üzerinde Isparta ilinin güneyinde yer almaktadır. Doğusunda Konya iline bağlı Beyşehir-Seydişehir ilçeleri, kuzeybatısında Eğirdir, güneyinde Antalya iline bağlı Serik ve Manavgat ilçesi yer almaktadır. Güneybatısında Burdur-Bucakla komşu olan ilçe, kuzeydoğusunda Isparta ilinin Aksu ilçesi ve kuzeydoğusunda da Ş.Karaağaç ilçesi ile komşudur.

Batı Torosların kollarının kesiştiği Göller Bölgesinde yer alan ilçe Beyşehir sınırından Dedegöl (Dippoyraz) Dağı, kuzeyde Eğirdir'den Anamas Dağı, Yılanlı Ovası (Yayla) ve Kovada Gölü sınır oluşturur. Güneyde Bucak ilçesinden Aksu (Isparta Çayı), güneyde Serik'ten ise Sanlı Yaylası ayırır.

Yüzölçümü 1287 km²'dir. Rakımı 250 metre ile 2500 metre arasında değişmektedir.

Sütçüler İlçe Merkezi Mahalle İsimleri: 1. Başkoz 2. Belen 3. Birlik 4. Cami 5. Erenler 6. Yeşildere 7. Yukarı.

Kasaba Mahalle İsimleri: 1. Ayvalıpınar (Çıraklar, Köprübaşı, Kuz, Öbektaş) 2. Kesme (Cami, Çökek, Derindere, Kızılbelen) 3. Kasımlar (Güney, Cami, Çürükbelen).

Ekonomi [değiştir]

İlçe ekonomisi coğrafi yapıya bağlı olarak gelişmemiştir. Ekilebilir arazinin azlığı tarımsal gelişmeyi kısıtlamış, yöre halkını hayvancılığa yönlendirmiştir. Sadece Akdeniz ikliminin yaşandığı Çandır'da tarım ürünlerinden ekonomik gelir sağlamaktadır. İlçe ihtiyacının büyük bölümünü bu yöre karşılamaktadır. Verimli topraklara sahip Çandır Ovasında yerfıstığı, susam ve bol sebze meyve yetiştirilir. Son yıllarda seracılıkta önemli gelişmeler olmuştur.

I. TARIM VE HAYVANCILIK

A) Bitkisel Üretim: İlçe toprakları killi-kalkerli yapıdadır. Arazilerin meyili %40-60'lara kadar çıkar. Üst toprak 8-10 cm derinliğindedir. Killi kalkerli tınlı bünyeli granül ve fırda yapıdadır. Tarım arazilerinin %85'i ormandan kazanılmış arazilerdir. Bu nedenle aşırı erozyona maruz kalmaktadırlar. Tarım topraklarında organik madde azdır.

Toplam 8.117 hektar tarım arazisinin 1339 hektarı sulanabilir, 6778 hektarı kuru tarım arazisidir. Arazi topografik yapısının aşırı meyilli ve engebeli olması esasen az olan su kaynaklarının arazide kullanışlı hale getirilmesini engellemektedir. Sulu tarım belirli bölgelerde köy kenarlarında yapılmaktadır. Elma ve gül üretimi Ayvalıpınar'da, sebzecilik ve seracılık Çandır, Şehler, Melikler, Yeşilyurt gibi köylerde, kiraz ise Kasımlar Kasabası, ibişler, Güldallı, Darıbükü köylerde yapılmaktadır. İlçede toplam 128 adet sera bulunmaktadır.

Kekik Akçal Dağının çevresinde, Sanlı yaylasında, Kesme, Kasımlar, Beydili köylerinde, yaylalarda ve ormanlık arazilerde doğal olarak yetişir. Doğal yetişme alanları dışında B) Hayvancılık: Hayvancılık yörede genellikle kıl keçisi yetiştiriciliği üzerinedir. Ancak yörenin orman bölgesi olması sebebiyle, kıl keçisinin ormana verdiği zarar dikkate alınarak bu faaliyette kısıtlamaya gidilmiştir. Bu durum hayvancılıkla uğraşan kesimi koyun ve sığır besiciliğine yöneltmiştir.

Yaylada kekiğin ve kır çiçeklerinin bol oluşu aracılık faaliyetlerine imkân tanımaktadır. Arıcılığın geliştirilmesi yönünde Köylere Hizmet Götürme Birliği kaynaklı olan TKV gözetiminde ve İlçe Tarım Müdürlüğü elemanlarının teknik yardımıyla 2000-2004 yılları arasında 9000-12000 fenni kovan dağıtımını amaçlayan 28000 dolarlık bir proje yürütülmektedir.

Balıkçılık da son yıllarda yöre halkının geçim kaynakları arasına girmiştir. İlk zamanlar birkaç balık çiftliği ile başlayan bu uğraş, Karacaören Barajının kurulmasıyla önemli bir seviyeye gelmiştir. Karacaören Baraj Gölünde yılda ortalama 45900 kg balık üretimi yapılmaktadır. İlçede toplam 9 adet alabalık üretme tesislerinde yıllık 81 ton alabalık üretimi yapılmaktadır.

II. SANAYİ VE TİCARET: İlçede büyük çaplı sanayi kuruluşu yoktur. İlçedeki en önemli sanayi kuruluşu Sütçüler Hidroelektrik santralidir.

İlçede büyük çaplı ticaret erbabı bulunmadığı için ticaret hayatı pek gelişmemiştir. Sütçüler ve köyleri halkının %75'inin esas geçim kaynağı ise, yakın zamanlara kadar sütçülük ve yoğurtçuluk olmuştur. Yöre halkının insanları İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya ve Eskişehir gibi büyük şehirlerde seyyar süt ve yoğurtçuluk yaparak geçimini sağlamışlardır.

Akdut ve dut pekmezi bilhassa Sütçüler ilçe merkezinin sakinlerinin uzun süre önemli geçim kaynaklarından birini oluşturmuştur. Günümüzde sadece birkaç aile tarafından yapılan pekmezin hatırası, “Dut Pekmezi Festivali” ile yaşatılmaya çalışılmaktadır.

Sütçüler yöresinin diğer bir geçim kaynağı da ormancılık veya keresteciliktir. Yörede 20 bin hektar civarında kara ve kızılçam ormanı ile bol miktarda meşe (pelit) ardıç ve maki ormanları bulunmaktadır. Cumhuriyet döneminde özellikle 1950’li yıllardan sonra yöredeki ormanlar değerlendirilmeye başlanmıştır. Yöre halkı ormancılıkla ilgili faaliyetlerde çalışıp, belirli kazançlar elde etmektedirler. 1970-1997 yılları arasında 17 köyde Orman Köylerini Kalkındırma Kooperatifi kurulmuştur. İlçede küçük çaplı da olsa ağaç sanayisi ile uğraşan merkezde dört, taşrada ise tahmini 40 kadar hızarda orman ürünleri işlemeciliği yapılmaktadır. İlçenin ihtiyacına cevap verecek demir doğrama atölyeleri de sanayi alanında hizmet veren diğer kuruluşlar arasındadır.

Sütçüler ilçe merkezinde ve köylerinde, özellikle Osmanlı döneminde dokumacılığın da önemli bir yeri olduğu bilinmektedir. Dokumacılığın zayıflamasıyla birlikte yörede gelişmeye başlayan halıcılık, yöre halkının bir süre (özellikle 1950-1980'li yıllar arasında) önemli bir geçim kaynağını oluşturmuştur. 1951 yılında ilçe merkezinde Halıcılar Küçük Sanatlar Kooperatifi kurulmuş ve bu kooperatif aracılığıyla köylere halı ipliği ve halı tezgahı götürülerek, halıcılık teşvik edilmiştir. Bu dönemde halkın yaklaşık %75'i halı dokumakta ve hemen hemen her evde bir halı tezgahı bulunmakta idi. Günümüzde ise sadece Sütçülere bağlı Kesme Kasabasında halıcılık kooperatifi faaliyetlerini sürdürmektedir.

Belediye [değiştir]

Belediyenin Tarihçesi: Sütçüler İlçesi 800 yıllık bir geçmişe sahiptir. Eğirdir’e bağlı bir nahiye iken 1938 yılında ilçe ve Belediye statüsünü almıştır. 1938 yılında ilçede Belediye teşkilatı, Belediye Başkanı dahil 7 memur ve müstahdemden oluşan personel ile kurulmuştur. Belediye teşkilatının kurulmasıyla nahiye zamanında yapılmış bulunan ahşap bir binaya yerleşmiştir. 1961 yılı Eylül ayında ilçe merkezinde çıkan yangında Belediye binası dahil 23 ev ve 27 dükkân yanmıştır. Evleri yanan konut sahipleri, 7269 sayılı Afetler Kanunu gereğince Bayındırlık ve İskan Bakanlığının hazırlamış bulunduğu plana göre evleri yapılarak afetzedelere teslim edilmiştir. 1967 yılında Belediye hizmet binasının yapımına başlanmış ve 1970 yılında bitirilmiştir. Belediye hizmetlerini halen bu binada devam ettirmektedir.

DOĞAL YAPI:

Sütçüler ilçesi, Isparta ilinin güneyinde yer almaktadir. Dogusunda Konya iline bagli Beysehir, Seydisehir ilçeleri; batisinda ve kuzeyinde Egirdir ilçesi; Güneyinde Antalya iline bagli Serik ve Manavgat ilçeleri; Güneybatisinda Burdur ilinin Bucak ilçesi ve kuzeydogusunda Sarkikaraagaç ilçesi ile komsudur. Yüzölçümü 1287 kilometrekaredir. Denizden yüksekligi 250 m ile 2500 m arasinda degismektedir. Bati Toroslarin; güneybati kuzeydogu ve güneydogu dogrultusunda sikisarak birbiri içine girmesinden meydana gelen üçgen içinde yer almasi Sütçüler'e tamamen daglik bir cografya yapisi kazandirmistir. Bu daglar Alp sistemindeki genç daglardir. lll. zaman Oligosen'de meydana gelmislerdir. Miosen'de degisime ugramislar, deniz menseli kalkerler depo etmislerdir. Oligosen ve Pileistosen'deki tektonik olaylar sonunda yükselmisler ve gençlesmislerdir. Bu dönemden sonra igne yapraklilar gelisme ortami bularak bölgede genis ormanlar olusmustur. Sütçüler'i Beysehir ile Dedegöl (Dippoyraz) Dagi, Kuzeyde Egirdir ile Anamas Dagi, Yilanli Ovasi, Kovada Gölü, güneyde Bucak ile Aksu Çayi ve Güneyde Serik ilçesiyle Sanli yaylasi ayirir. Tamamen engebeli bir arazide yer alan ilçede genis düzlükler çok azdir. Daglar arasinda kalan küçük düzlükler yayla görünümünde olup, kullanilabilir arazi ilçe yüzölçümünün yüzde 20'sini geçmez. Yörenin en önemli daglari; Dedegöl (2980 m), Sarpdag (2500 m), Anamas Dagi (2110 m), Kartoz-Dumanli Dag (2260 m), Bozburun Dagi (2504 m), Karadiken Dagi, Erenler Dagi, Karadag, Türkmen Dagi, Akpinar Dagi, Ardiç Kepezi ve Menevis Kepezidir. Bu daglarin arasinda yer alan küçük ovaciklar ise; Çandir Ovasi, Çobanisa Ovasi, Çimenova, Ayvali Ovasi, Kizilova, Gavurini, Zengi Yaylasi, Kuyruktutan Yaylasi ve Aliefendi Yaylasidir. Ilçe merkezi, çanak biçiminde daglarla çevrili bir vadinin yamaç ve tabaninda kurulmustur. Bu yamaçlar bag ve bahçelerle kaplidir. Ayrica, Katip Çelebi'nin dedigi gibi, nefis dut pekmezleri yapilan dut agaçlari vardir. Ilçe sinirlari içinde akan iki akarsu mevcuttur. Bunlardan Köprüsu, Egirdir sinirlari içerisinden dogup, Yilanli- Pazarköy ovasini geçtikten sonra Ayvalipinar Kasabasinda ilçe sinirlari içerisine girer. Dippoyraz, Dumanli daglari ve bu daglarin paralelindeki Tota ve Sarpdag arasindaki derin vadiden geçer, Kartoz suyunu da bünyesine alir, Serik'ten Antalya sinirlarina girerek Akdeniz'e dökülür. Diger önemli akarsuyu da, ilk kaynagini Isparta suyundan alan Aksu Deresidir. Sütçüler merkezinden dogan Yesilder, Çandir'daki Çandir çayi ile birleserek Aksu'ya katilir. Aksu, üzerinde kurulan Karacaören l. ve ll. hidroelektrik santrallerini besleyerek Akdeniz'e dökülür. Ilçede iki havza mevcut olup, buna bagli olarak ta iki tür iklim vardir. Dogu-bati dogrultusunda ilçeyi ikiye ayiran Bozburun, Sarpdag ve Tota daglari iklim bakimindan iki havzayi ayirir. Çandir, Sigirlik, Seyhler ve Melikler köyleri birinci havzada bulunur ve Akdeniz iklimi hüküm sürer ve Akdeniz bitki örtüsüne sahiptir. Yabani zeytin ve menevis agaçlari dogal bitki örtüsüdür. Ikinci havza, Köprüsuyu havzasidir, daglik bir araziye ve karasal bir iklime sahiptir. Bitki örtüsü igne yapraklilardan olusur, az miktarda yapraklilardan olusur, az miktarda mese ormanlari da bulunur.

 BELDELER.

Ayvalıpınar Belediyesi:

    1938 yılında Sütçüler'in ilçe olmasıyla idari yönden Sütçüler'e bağlandı. Diğer beş mahalleden ayrılarak Ayvalı ve Belence bir muhtarlık oldu. 1944 yılında Ayvalı tek başına muhtarlık haline geldi ve 1973 yılında da kasaba statüsüne kavuştu.

Kesme Belediyesi:

     Kesme Kasabası Isparta'dan 134, Sütçüler ilçe merkezinden 90 kilometre uzaklıktadır. Beldenin ilk yerleşimi, Yörükler ve civardan gelen insanlarla olmuştur. Toros Dağları arasında dağlık ve engebeli bir arazide bulunur. Resmi kaynaklar dışında belediyenin geliri yok denecek kadar azdır. Kesme Kasabasında, Sağlık Ocağı, İlköğretim Okulu, Lise 200 kişilik öğrenci yurdu, eğitim, sağlık ve orman lojmanları bulunmaktadır.

Kasımlar Belediyesi:

Belediyelik, 1992 yılında verilmiş, 1994 yılında kurulmuştur. İlk Başkanı 27 Mart 1994 Genel Yerel Seçimlerde belirlenen Kasımlar 3 mahalleye ayrılmıştır. Yeni bir belediye olan Kasımlar'da gelir kaynakları oldukça sınırlıdır.